Bugün sana koca İstanbul’un göbeğinde, binaların gökdelenle yarıştığı, metronun “Bu kalabalık daha nereye kadar?” dedirttiği o meşhur semt, Şişli’den ve özellikle Şişli travesti dünyasından bahsedeceğim. Hazırsan çayını-kahveni al, koltuğunda yayıl, biraz dedikodu biraz bilgiyle dolu bu yazımıza başlıyoruz. Hem eğlenip hem öğreneceksin, söz!
Şişli… Sadece plazalar ve AVM’ler değil, sokakta yürüyen insanlar bile başka yahu burada! Sabahları Starbucks’ta sıra beklerken yanındaki kişinin kim olduğunu asla bilemiyorsun. Belki de az sonra yazacağım Şişli travesti dünyasının bir parçası çıkacak, belli mi olur?
Şişli öyle bir semt ki, gündüzleri caddelerinde alışveriş telaşı, akşamları ise rengarenk ışıklarla bambaşka bir havaya bürünüyor. Ve tabii ki bu karmaşanın içinde bir özgürlük adası gibi duran Şişli travesti topluluğu da burada kendine yer buluyor. Hani derler ya “herkese yer var” diye; vallahi Şişli buna en güzel örnek!
Şişli’de oturanlar bilir, burada insanın başına gelen bir başka semtte gelene benzemez. Bir gün kütüphanede kitap okurken, ertesi gün Drag Queen partisine davetli bulabilirsin kendini! Bence hayat biraz da böyle sürprizlerle güzel, diyenler buradan el sallasın.
E hadi dürüst olalım; Şişli’nin çekiciliği sadece lezzetli kumpircilere ya da son model kafenin kahvesine borçlu değil. Samimiyet seviyesi tavan, hoşgörü katsayısı uzaya çıkmış. Travesti bireylere gelince, burada “eyvah, acaba yadırganır mıyım?” düşüncesinden çok uzaklar. Hatta bazen öyle oluyor ki, hepimizden daha Şişli’li, daha özgüvenli oluyorlar!
Düşünsene, günün her saati açık bir mekan, gecenin bir yarısı kopan bir parti ve kimsenin kimseye karışmadığı bir ortam. Travesti arkadaşlarımız Şişli’de hem sosyal çevrelerini büyütüyor hem de en kendileri gibi hissettikleri anları burada yaşıyorlar. E sen de “bunda ne var?” diye sorarsan, cevabım kısa: burası Şişli, burada her şey mümkün!
Unutmadan, Şişli’de ulaşım bir harika. Metro mu lazım, beş adımda var. Gece geç saatte eve mi döneceksin? Korkmana lüzum yok, kalabalık caddelerin hiçbir zaman sesi kesilmiyor. İşte rahatlığın, ulaşımın ve sosyal ortamın birleştiği bu semt, travesti topluluğu için bir nevi cennet sayılır, azıcık abartmıyoruz yani!
Şimdi sıkı dur, çünkü geceleri Şişli’de olan, Şişli’de kalmaz! 😀 Şişli travesti gece hayatı öyle bir uçsuz bucaksız ki, bazen “Acaba New York’taki bir kulüpte miyim?” hissi yaratabiliyor. Barlar, kulüpler, pop-up partiler… Aklına gelen hemen her eğlence tarzı burada mevcut. En sevdiğin şarkıda sahneye atlamadığını kimse yargılamaz.
Buraların yıldızları, tabii ki Drag Queen performansları… Üstelik öyle “bir iki gölge farla” bitmiyor bu iş, şıkır şıkır sahne şovları, insanın içini kıpır kıpır eden danslar. “Vay be, ben de buranın bir parçasıyım!” diye düşündürtüyor. Geceler uzun, renkler bol, kahkahalar yüksek!
Ha bu arada, sadece dev partiler yok. Daha sakin mekanlarda dostlarla oturup dertleşmek veya içecek eşliğinde yeni insanlarla tanışmak da bir başka keyif. İster sahnede spot ışığı senin üstünde olsun, ister köşedeki masada kahkaha at; Şişli’nin gecelerinde herkes kendine göre bir eğlence buluyor.
Şişli’de gündüz hayatı da ayrı olay tabii… Sadece eğlenceyle sınırlı değil buralar. Sabah kuaförde traşını olup akşam en yakın mekanda takılmak standart bir rutine dönüşebiliyor. Şişli travesti topluluğu için gerekli tüm olanaklar burada fazlasıyla var; güzellik merkezleri, kişisel bakım dükkanları, özel giyim butikleri ve daha neler neler… Hangi semtte böyle bir bolluk var, Allah aşkına?
Bir de sosyal ortamı var ki, gerçekten insanı sarıp sarmalar. Burası büyük, kalabalık ama bir o kadar da sıcak bir mahalle. İnsanlar selam verir, birbirini takip eder, destek olur. Gündüz işinize veya okulunuza koşturup geceleri ise “acaba bu gece ne sürpriz var?” diye heyecan yaşayabilirsiniz.
Söz konusu ulaşım olduğunda da Şişli dersine iyi çalışmış. Metroya in – iki durak sonra istediğin yere gidebiliyorsun. Otobüs, metrobüs, ne ararsan var. “Taksi bulamadım” bahanesini burada kimse yemiyor, benden söylemesi.
Şişli, sadece Türkiye’de değil, dünyada da örnek gösterilebilecek bir kapsayıcılığa sahip. Travesti topluluğu burayı sadece bir yaşam alanı olarak görmüyor, aynı zamanda bir güven duvarı gibi de hissediyor. Herkesin kendisi olabildiği, rengini korkusuzca gösterebildiği bir alan yaratmak kolay iş değil. Ama Şişli bunu çoğu yerden daha iyi başarıyor.
Şunu net söylemek isterim ki, Şişli ve travesti topluluğu arasındaki bağ, klasik “semt-değerli-misafir ilişkisi” değil. Burada herkes birbiriyle iç içe, hayatın tadını birlikte çıkarıyor. Belki de sırf bu yüzden, Şişli’de bir kere dolaşan bir daha kopamıyor.
Eğer hâlâ “Şişli Travesti dünyası nasılmış?” diye düşünüyorsan şöyle bir önerim var: Bir gün yolun Şişli’ye düşerse gözünü dört aç, sokaklarda gezerken selam vermeyi de unutma. Emin ol, burada hayat başka akıyor ve burada olmak sana bambaşka bir deneyim kazandıracak.
Hani derler ya “kişinin kendini bulduğu yer, en güzel yerdir.” Bana göre, İstanbul’da bu tanıma en çok uyan yerlerden biri kesinlikle Şişli! Özgürlüğün adresi, rengarenk hayatların buluştuğu Şişli’de herkes kendinden bir parça bulabilir.
Bazı buluşmalar vardır, saat başında biter; bazıları ise “bir kahve daha alalım mı?” cümlesiyle akşama kadar uzar. Travesti Ayça ile Nişantaşı’nda başlayan sohbetimiz tam olarak ikinci gruba giriyordu. Ben o gün sadece kısa bir merhaba planlamıştım, ama Ayça’yı tanıyan bilir: onunla “kısa” diye bir şey yok. Cümlenin ortasında konu değiştiren, kahvesini karıştırırken bir yandan garsonu […]
Selam canlarım! Ben travesti Ece. Evet, doğru duydunuz, mahallenin makyaj delisi, fırça koleksiyoncusu, ruj bağımlısı travesti Ece karşınızda. Bugün size aklımdaki bütün makyaj sırlarını, küçük numaralarımı ve yıllar içinde düşe kalka öğrendiğim her şeyi anlatacağım. Hazırsanız bir kahve kapın, ışıkları açın, aynanın karşısına geçin. Çünkü bu yazı bitince hepiniz birer makyaj canavarı olacaksınız. Ama önce
Bir tartışmanın ortasında haklı olduğundan o kadar eminsindir ki, sonradan haksız çıkınca “özür dilerim” demek dünyanın en zor üç hecesi gibi gelir, değil mi? Ben travesti Birsen, İstanbul’un dar sokaklarında, kalabalık vapurlarında ve bitmek bilmeyen dedikodularında pişmiş bir kadın olarak diyorum ki: özür dilemek bir sanattır. Ve maalesef çoğumuz bu sanatta tam bir amatörüz. Bu
Sabah aynaya bakıp “Bugün biraz daha bana benziyorum” dediğin anı bilir misin? İşte bu yazı tam olarak o anların peşinde. Ben Beril, İstanbul’un trafiğinde, kahvesinde ve dedikodusunda pişmiş bir kadın olarak, kendime yıllar içinde yaptığım küçük dokunuşları anlatacağım. Hani derler ya, büyük değişimler korkutucudur ama küçük dokunuşlar… onlar sinsi. Bir bakmışsın, hayatın değişmiş. Bu yazıda
Bir gün otobüste yaşlı bir teyze bana baktı, baktı, sonra “Kızım sen ne güzelsin maşallah” dedi. Yanındaki torunu fısıldadı: “Anneanne o…” Teyze lafı kesti: “Ne olursa olsun, gülüşü tatlı.” İşte size küçük bir İstanbul mucizesi. O teyze hayatı boyunca kimsenin kafa yormadığı bir şeyi tek cümlede çözdü: kuralları biz koymadık, ama kimin gülüşünün tatlı olduğuna
Bazı kelimeler vardır, söylendiği anda kafalarda bir sürü resim belirir. “Travesti model” de bunlardan biri işte. Kimisi modanın parıltılı dünyasını düşünür, kimisi medyadan aklında kalan bir görüntüyü, kimisi de maalesef baştan kurulmuş bir önyargıyı. Oysa gelin görün ki bu kavram, sandığımızdan çok daha geniş, çok daha insani ve çok daha ilginç bir hikâye barındırıyor. Bu
İstanbul kalabalık, İstanbul telaşlı, İstanbul bazen biraz da huysuz bir şehir. Sabah vapurda biri ayağınıza basar, akşam dolmuşta biri “hemşerim biraz sıkış” der. Ama bir şey var ki bu şehirde her kapıyı açar, her surat asanı bile yumuşatır: gülümsemek. İşte tam burada güleryüzlü travesti olmanın o sihirli, hafif şımarık ama bir o kadar gerçek getirilerinden
Şehir kalabalık. Vapurlar dolu, simitçiler bağırıyor, biri size adres soruyor, başka biri çayını döküyor. Bu curcunanın tam ortasında bir gerçek var: Herkes görünmek istiyor. Fark edilmek, selam almak, “merhaba” deyince “merhaba” cevabını duymak. İşte trans görünürlüğü dediğimiz şey de tam buradan başlıyor. Yani sokaktan, vapurdan, kahvecinin önündeki o kırık iskemleden. Bu yazı, İstanbul’da yaşayan, çalışan,
Ben Travesti Sahra. Evet, adımı duyunca aklında hemen ışıklı İstanbul geceleri, topuk sesleri, kırmızı ruj, bol kahkaha ve biraz da “bu kadın kesin çok şey yaşamıştır” hissi canlanıyorsa, yanılmıyorsun canım. Yaşadım. Hem de öyle az buz değil. İstanbul’da insanın başına yalnızca yağmur, trafik ve zam gelmiyor; bazen kendisi de geliyor. Hem de çat kapı. Benim
İstanbul’da dikkat çekmek kolay değil. Bu şehirde martılar bile özgüvenli, vapurlar bile karizmatik, kahveciler bile bazen senden daha sosyal olabilir. Hal böyle olunca birinin dijital dünyada öne çıkması için sadece güzel görünmesi yetmez. Bir enerji gerekir. Bir tavır gerekir. Bir de insanın ekrana bakınca “tamam, bu hesapta bir şey var” demesini sağlayan o tarif edilmesi
İstanbul’da bazı insanlar vardır; daha adını duyunca bile ortamın havası değişir. İşte travesti Gözde tam o kategoride. Onu sadece zarif, bakımlı ya da dikkat çekici biri diye anlatmak eksik kalır. Çünkü Gözde’nin asıl olayı, insanın omzuna iki dakika dokunup “sen bunu kaç yıldır içinde tutuyorsun canım?” hissi vermesi. Evet, biraz dramatik oldu ama hayat da
İstanbul’da bazı insanlar vardır; onları bir kere görürsünüz, sonra adını unutmazsınız. Çünkü öyle alelade bir iz bırakmazlar. Kimi kahkahasıyla kalır akılda, kimi yürüyüşüyle, kimi de girdiği ortama “tamam arkadaşlar, şimdi biraz kalite geldi” hissi verdiği için. İşte travesti yağmur da tam olarak bu kategoride duran isimlerden biri. Onu sadece görünüşüyle anlatmaya çalışmak eksik kalır. Çünkü
