Merhaba canlar, benim adım Canan. Evet, o meşhur travesti Canan! Geçen sene başıma öyle bir şey geldi ki, hâlâ anlatırken göbek atasım geliyor. Rio Karnavalı’na gittim arkadaşlar. Yanlış duymadınız. İstanbul’un göbeğinden kalkıp, taa Brezilya’ya, sambanın anavatanına… Şimdi oturun rahat rahat, çayınızı alın, çünkü size öyle bir hikâye anlatacağım ki, kahkahadan yatağınızdan düşeceksiniz. Uçakta Başlayan Macera: […]
Şişli’ye ilk taşındığım gün elimde iki valiz, bir termos çay ve kafamda milyon tane soruyla Halaskargazi Caddesi‘nin ortasında dikilip kalmıştım. İnanın o an kendimi bir filmin açılış sahnesindeymişim gibi hissettim. Ama film değildi işte, resmen hayattı ve hayat da her zaman senaryosuz gelir. İşte o gün, Travesti Ayda Şişli macerası başladı. Şimdi geriye dönüp baktığımda
Hepimizin bir korkusu vardır ya hani. Kimi örümcekten kaçar, kimi asansöre binmez, kimi de faturaları görünce ödü kopar. Ama benim bir arkadaşım vardı ki, korkusu resmen efsaneydi: Travesti Birnur ve onun meşhur karanlık korkusu. Bugün size bu efsanenin nasıl yıkıldığını anlatacağım. Hem gülün hem de kendi karanlık korkunuza çare bulun, ne dersiniz? Uyarayım, hikâye biraz
Telefonun titrediği anda üç kişinin birden “Merhaba tatlım” yazdığını hayal edin. Sonra o üç kişi otuza, otuz kişi de yüze çıksın. İşte Travesti Mısra’nın sabah kahvesini içmeden önce karşılaştığı manzara tam olarak bu. WhatsApp‘ın o meşhur yeşil ikonu onun için artık bir uygulama değil, resmen ikinci bir iş yeri. Bu yazıda Travesti Mısra’nın bu mesaj
Bazı geceler vardır ki, insan sabah kalkınca “acaba rüya mıydı?” diye kendine sorar. İşte travesti Melda‘nın o meşhur Taksim gecesi de tam olarak böyle bir geceydi. Kendisi anlatırken ben gülmekten yerlere yatıyordum, siz de bir kahvenizi alın, keyfini çıkarın. Çünkü bu hikâye, İstiklal Caddesi’nin taşları kadar renkli. Her Şey Bir “Hadi Çıkalım” ile Başladı Melda’yı
Kadıköy’e ilk kez gelenler genellikle şunu söyler: “Burası İstanbul gibi hissettirmiyor.” Bunu iltifat olarak mı söylüyorlar, eleştiri olarak mı — belli değil. Ama şunu biliyoruz: Kadıköy, İstanbul’un geri kalanından farklı bir ritimde atan bir kalp. Ve bu kalbin içinde, semtin rengini, sesini ve enerjisini şekillendiren pek çok insan var. Kadıköylü travestiler de bu insanların en
İstanbul’da bazı insanlar vardır; onları bir kere görürsünüz, sonra adını unutmazsınız. Çünkü öyle alelade bir iz bırakmazlar. Kimi kahkahasıyla kalır akılda, kimi yürüyüşüyle, kimi de girdiği ortama “tamam arkadaşlar, şimdi biraz kalite geldi” hissi verdiği için. İşte travesti yağmur da tam olarak bu kategoride duran isimlerden biri. Onu sadece görünüşüyle anlatmaya çalışmak eksik kalır. Çünkü
Travesti Eda’yı İstanbul’da bir kez görenin bir daha unutmaması için çok güçlü bir sebep var: sarı. Bildiğimiz sarı. Limon sarısı, hardal sarısı, güneş sarısı, “bu kadar da sarı giyilmez” denilen ama Eda’nın üstünde nedense gayet iyi duran o iddialı tonlar. Kimi insan siyaha sığınır, kimi beyaza yaslanır, kimi de “ben nötr ton insanıyım” diyerek bejle
Sabahın köründe çalan alarm, metrobüste adeta bir akordeon gibi sıkışarak yapılan o meşhur yolculuk, yöneticinizin bitmek bilmeyen “Acil” etiketli e-postaları ve İstanbul’un o meşhur, insanı hayattan bezdiren trafiği… Hayat bazen gerçekten üstümüze üstümüze geliyor, değil mi? Omuzlarınızda sanki iki tonluk beton bloklar taşıyormuşsunuz gibi hissettiğiniz anları biliyorum. İşte tam o anlarda, “Biri beni şu hayattan
Hepinize İstanbul’un o bitmek bilmeyen ama bir o kadar da vazgeçilmez karmaşasından kucak dolusu sevgiler! Eğer buradaysanız, ya internetin derinliklerinde kayboldunuz ya da gerçekten ruh halinizi yükseltecek, biraz güldürüp biraz da dertleştirecek gerçek bir travesti blog arayışındaydınız. Neyse ki doğru yerdesiniz! Çayınızı, kahvenizi veya detoks suyunuzu (kimseyi kandırmayalım, o genelde soğumuş bir filtre kahvedir) alın
Selam bugün İstanbul’un o bitmek bilmeyen metrobüs çilesinin tam bittiği yere, yani Beylikdüzü’ne gidiyoruz. “Ay orası şehir dışı değil mi?” dediğini duyar gibiyim. Haklısın, yol biraz uzun olabilir ama inanın bana, o yolun sonunda sizi bekleyen öyle bir enerji bombası var ki, tüm yorgunluğunuzu anında silecek. Karşınızda Beylikdüzü’nün yürüyen neşe kaynağı, zekasıyla laf çarpan, stiliyle
Bugün vapurla karşıya, Anadolu Yakası’nın kalbine, o bohem, o sanat dolu ve her köşesi ayrı bir hikaye olan Kadıköy’e gidiyoruz. Konumuz ise bu semtin ruhunu yansıtan, salaş şıklığın kraliçesi, entelektüel esprilerin efendisi, yürüyen bir sanat galerisi: Kadıköy travesti Nilsu! Onu gördüğünüzde, Kadıköy’ün neden bu kadar özel olduğunu anlarsınız. Nilsu, sadece topuklu ayakkabılarıyla değil, aklıyla, duruşuyla
