Ümraniye travesti denince birçok kişinin aklına önce ezbere kalıplar geliyor. Oysa Ümraniye, İstanbul’un o “ben hem hızlıyım hem de mahalle ruhumu kaybetmem” diyen semtlerinden biri. Bir yanda sabah işe yetişmeye çalışanlar, bir yanda akşam çayını sokak köşesinde yudumlayanlar, bir yanda da görünür olmak için hem cesaretini hem mizahını yanında taşıyan insanlar var. İşte bu yazı, […]
İstanbul’da bazı insanlar vardır; onları bir kere görürsünüz, sonra adını unutmazsınız. Çünkü öyle alelade bir iz bırakmazlar. Kimi kahkahasıyla kalır akılda, kimi yürüyüşüyle, kimi de girdiği ortama “tamam arkadaşlar, şimdi biraz kalite geldi” hissi verdiği için. İşte travesti yağmur da tam olarak bu kategoride duran isimlerden biri. Onu sadece görünüşüyle anlatmaya çalışmak eksik kalır. Çünkü
Travesti Eda’yı İstanbul’da bir kez görenin bir daha unutmaması için çok güçlü bir sebep var: sarı. Bildiğimiz sarı. Limon sarısı, hardal sarısı, güneş sarısı, “bu kadar da sarı giyilmez” denilen ama Eda’nın üstünde nedense gayet iyi duran o iddialı tonlar. Kimi insan siyaha sığınır, kimi beyaza yaslanır, kimi de “ben nötr ton insanıyım” diyerek bejle
İstanbul’un o bitmek bilmeyen, insanı hem yoran hem de kendine aşık eden koşturmacasından sıkılıp da soluğu buralarda alan güzel insanlar! Bugün size, bu devasa metropolün o gri, betonarme ve bazen de fazlasıyla asık suratlı sokaklarına inat, kendi dünyasını baştan aşağı pembeye boyamış birinden bahsedeceğim. Evet, doğru tahmin ettiniz; karşınızda o arama motorlarında fellik fellik aradığınız,
İstanbul dediğimiz bu yedi tepeli, bitmek bilmeyen kaosuyla meşhur devasa metropolün her köşesi ayrı bir hikaye barındırır. Gündüzleri o gri plazaların klimalı odalarında dirsek çürütenler, Mecidiyeköy’ün egzoz kokulu trafiğinde sinir krizleri geçirenler ve metrobüs duraklarındaki o mahşeri kalabalıkta hayatta kalmaya çalışanlar, güneş usulca boğaza gömüldüğünde bambaşka bir kimliğe bürünür. Şehrin stresi omuzlarınıza öyle bir çöker
İstanbul dediğimiz bu devasa, nefes kesici, bazen yorucu ama her daim bağımlılık yapan metropolün batısına doğru uzandığınızda, sizi denizin iyot kokusu ve bitmek bilmeyen tatlı bir rüzgar karşılar. Evet, tahmin ettiğiniz gibi Avcılar’dayız. E-5 karayolunun o meşhur, insanı hayattan bezdiren trafiği ile Küçükçekmece Gölü’nün serinliği arasına sıkışmış, kendine has, nevi şahsına münhasır bir semttir burası.
İstanbul dediğimiz bu koca derya, her gün milyonlarca insanın koşturmacasına, hayallerine, stresine ve tabii ki gece hayatının o bitmek bilmeyen enerjisine ev sahipliği yapıyor. Eskiden gece hayatı denilince akla belli başlı sokaklar, neon tabelalar ve kapı önü muhabbetleri gelirdi. Ancak devir değişti dostlar! Artık cebimizdeki o küçücük, parlak ekranlı cihazlar, hayatımızın tam merkezine oturdu. Hele
Hepinize İstanbul’un o bitmek bilmeyen ama bir o kadar da vazgeçilmez karmaşasından kucak dolusu sevgiler! Eğer buradaysanız, ya internetin derinliklerinde kayboldunuz ya da gerçekten ruh halinizi yükseltecek, biraz güldürüp biraz da dertleştirecek gerçek bir travesti blog arayışındaydınız. Neyse ki doğru yerdesiniz! Çayınızı, kahvenizi veya detoks suyunuzu (kimseyi kandırmayalım, o genelde soğumuş bir filtre kahvedir) alın
Selam bugün İstanbul’un o bitmek bilmeyen metrobüs çilesinin tam bittiği yere, yani Beylikdüzü’ne gidiyoruz. “Ay orası şehir dışı değil mi?” dediğini duyar gibiyim. Haklısın, yol biraz uzun olabilir ama inanın bana, o yolun sonunda sizi bekleyen öyle bir enerji bombası var ki, tüm yorgunluğunuzu anında silecek. Karşınızda Beylikdüzü’nün yürüyen neşe kaynağı, zekasıyla laf çarpan, stiliyle
Bugün vapurla karşıya, Anadolu Yakası’nın kalbine, o bohem, o sanat dolu ve her köşesi ayrı bir hikaye olan Kadıköy’e gidiyoruz. Konumuz ise bu semtin ruhunu yansıtan, salaş şıklığın kraliçesi, entelektüel esprilerin efendisi, yürüyen bir sanat galerisi: Kadıköy travesti Nilsu! Onu gördüğünüzde, Kadıköy’ün neden bu kadar özel olduğunu anlarsınız. Nilsu, sadece topuklu ayakkabılarıyla değil, aklıyla, duruşuyla
Selam millet! Yine ben, yine İstanbul’un altını üstüne getiren o bitmek bilmez merakım ve tabii ki sizin o çok sevdiğiniz, biraz dedikodu, biraz makara, bolca da samimiyet kokan rehberiniz. Bugün rotamızı nereye çeviriyoruz dersiniz? Hani şu martıların bile bir başka bağırıp çağırdığı, “Gel gel, çarşıda indirim var!” diye insanı darladığı, ama sahiline inince bütün dertleri
Vapurların düdük sesleri, martıların arsız çığlıkları, Moda’nın o tatlı esintisi ve tabii ki hiç bitmeyen enerjisi… İstanbul’un kalbinin attığı bu güzide semtimiz, sadece gündüzleri değil, geceleri de bambaşka bir masal diyarıdır. Hele bir de konu biraz daha renklenip, hayatın tüm monotonluğundan sıyrılmak olduğunda, akla gelen ilk duraklardan biri olur. İşte tam bu noktada, meraklı gözlerin
